een weereld zonder jou
ik heb alles geprobeert om je laten gaan
maar ik kan het niet meer aan
een weereld zonder jou
het is zo koud
zonder jou achter me te hebben staan
ik mis alles van je
zelfs onze ruzie's
waardoor ik jou heb moeten laten gaan
ik zie het nut niet meer
om ergens heen te gaan
bang om jou tegen het lijf te lopen
ik zou ooits leren te leven zonder jou
en je arme om heen niet meer missen
vijlig te voelen bij hem of hem
maar als je iemand nodig hebt
zou ik er altijd staan
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Isa | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 01 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||